Społeczne Archiwum Warszawy

Plac Bankowy powstał w 1825 roku w związku z budową kompleksu gmachów autorstwa Antonia Corazziego: pałacu Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, pałacu Ministra Skarbu oraz gmachu Giełdy i Banku Polskiego. Plac był w kształcie trójkąta z dłuższym bokiem wyznaczonym przez ulicę Rymarską. Na skwer na placu w 1897 roku przeniesiono z Krakowskiego Przedmieścia fontannę, której miejsce zajął pomnik Adama Mickiewicza. Po wojnie zrekonstruowano pierzeję zachodnią projektowaną przez Corraziego. Natomiast wyburzono wschodnią pierzeję placu, który teraz zmienił kształt z trójkątnego na prostokątny. Od południa do placu przez teren Ogrodu Saskiego przeprowadzono przedłużenie ulicy Marszałkowskiej. Od północy plac zamyka skrzyżowanie al. Solidarności (Trasa W-Z) i Andersa przebitej po wojnie przez gruzy Muranowa. 21 lipca 1951 na placu przed pałacem Ministra Skarbu odsłonięto pomnik pomnik Feliksa Dzierżyńskiego dłuta Zbigniewa Dunajewskiego. Pomnik został zdemontowany 17 listopada 1989 roku. W latach 50. na narożniku placu po wschodniej stronie przy zbiegu z al. Solidarności zaplanowano budowę wieżowca. Budowa ta z dużymi oporami toczyła się do 1975 roku. Wówczas przyśpieszyła i w szybkim tempie postawiono stalowy szkielet oraz zamontowano charakterystyczną złota elewację. Po czym prace stanęły aż do końca lat 80. Wówczas zostały wznowione. Budowę zakończono w 1991 roku. W 1993 roku przy wieżowcu odsłonięto pomnik Stefana Starzyńskiego. Z kolei w 2001 roku Juliusza Słowackiego.