Powstanie Pałacu Kultury wraz z jego najbliższym otoczeniem zmieniło układ ulic w Śródmieściu. Zlikwidowano fragmenty śródmiejskich ulic: Chmielnej i Złotej. Przestała istnieć ulica Wielka. Poza istniejącymi Marszałkowską i Alejami Jerozolimskimi wytyczono też nowe przedłużenia dwóch ulic: Świętokrzyskiej i Emilii Plater przeprowadzoną tuż przy samym pałacu, koło Sali Kongresowej. W ten sposób tuż koło ważnego miejsca jakim stało się wejście do Sali kongresowej znalazł się typowy dla Warszawy lat 50. fragment częściowo zachowanego, a częściowo zniszczonego miasta. Przy Emilii Plater w dawnej stołówce budowniczych Pałacu Kultury dział jeden z najbardziej znanych klubów studenckich – „Stodoła”. W 1961 roku rozpoczęła się budowa osiedla „Emilia”. Bloki zajęły teren na zachód od ulicy Emilii Plater aż do obecnej al. Jana Pawła II. Najbardziej znany budynek tego osiedla to blok przy Emilii Plater 47. Uwieczniony na zdjęciach Anny Latos w 2002 roku. Charakterystyczne dla tego budynku są widoczne na zdjęciach gabloty reklamowe przed wejściami do sklepów. Obecnie większość z nich już nie istnieje. Temat gablot reklamowych został opisany na naszej stronie w artykule „Warszawskie gabloty – zanikająca forma reklamy”
Co ciekawe gdy projektowano i budowano osiedle Emilia zakładano, że będzie to tymczasowa zabudowa, która z czasem ustąpi miejsca Zachodniemu Centrum Warszawy. Minęło już ponad 50 lat i osiedle stoi, nie istnieją jednak dwa charakterystyczne budynki siedziba klubu „Akwarium” oraz dom meblowy „Emilia”. Pomiędzy bloki osiedla i zachowane przedwojenne kamienice przy Śliskiej wcisnęła się nowa zabudowa i wieżowce. Jak widać chociaż Zachodnie Centrum Warszawy nie powstało jako zwarty kompleks wieżowców, to jednak przeniknęło w głąb osiedla pomiędzy bloki jako pojedyncze biurowce lub wieżowce.
